Geschiedenis van WPATH

1979: oprichting

De Harry Benjamin International Gender Dysphoria Association (HBIGDA) werd in 1979 opgericht ter ere van endocrinoloog Harry Benjamin, die in de jaren vijftig en zestig een eerste klinisch protocol voor transseksuelen formuleerde. De eerste SOC verscheen in 1979 als kort document, gericht op volwassen patienten met langdurige genderdysforie, met strikte voorwaarden zoals real-life test en psychiatrische beoordeling.

2007: naamswijziging naar WPATH

In 2007 werd HBIGDA omgedoopt tot World Professional Association for Transgender Health. De nieuwe naam signaleerde een verschuiving: weg van "gender dysphoria" als psychiatrische diagnose, richting "transgender health" als gezondheidsgebied. SOC6 (2001) en SOC7 (2011) volgden, met geleidelijke versoepeling van toegangscriteria.

2022: SOC8 onder druk

SOC8 verscheen in september 2022. Op het laatste moment werden alle leeftijdsgrenzen voor adolescenten geschrapt, na druk vanuit de Biden-administratie (Admiral Rachel Levine, HHS Assistant Secretary for Health). Tegelijk verscheen voor het eerst een eunuch-hoofdstuk — een groep zonder gevestigde klinische evidentie. Beide veranderingen zijn later breed bekritiseerd, onder andere in de Cass Review (2024).

Kritische analyse

De geschiedenis van WPATH is er een van zelfversterking. Een klein endocrinologisch genootschap evolueerde naar een organisatie die zichzelf positioneert als de enige internationale autoriteit op haar gebied, zonder externe wetenschappelijke validatie. Elke nieuwe SOC-versie versoepelde toegangscriteria zonder dat de evidentie voor die versoepeling werd onderbouwd. De stap van psychiatrische diagnose naar "health-affirming" model ging niet samen met betere uitkomstdata, maar met een verschoven framing.

Zie ook: bestuur en leden, leeftijdsgrenzen weggehaald. Externe context: Cass Review (UK, 2024).