AAP en WPATH

Het AAP-statement van 2018

De American Academy of Pediatrics (AAP) publiceerde in 2018 een policy statement dat genderaffirmatieve zorg, inclusief puberteitsremmers en cross-sex hormonen, aanbeval voor jongeren met genderdysforie. Het statement steunde grotendeels op WPATH-aanbevelingen en op cohort-data van Amsterdam UMC. Dezelfde Jason Rafferty (de hoofdauteur) had verklaarde belangenverstrengelingen met WPATH-affiliatie.

Methodologische kritiek

James Cantor publiceerde een rebuttal die liet zien dat de AAP-policy bronnen verkeerd citeerde, conclusies overstelpte en alternatieve aanbevelingen weglief. AAP-policys worden geacht via systematische review tot stand te komen; het 2018-document voldeed daar niet aan. Toch werd het door pediatrische gemeenschap als toonzettend overgenomen.

Interne dissidentie

In 2023-2024 dwong een AAP-ledenmotie tot een onafhankelijke systematische review van het 2018-statement. AAP-bestuur kondigde de review aan maar publiceerde tot heden geen resultaat. Critici binnen AAP, waaronder Julia Mason en Erica Anderson (een transvrouw en kinderpsycholoog), wijzen op de Cass Review als aanleiding voor herziening.

Effect op de praktijk

AAP-policy heeft in de VS sterke invloed op kinderartsen-praktijken, op state Medicaid-vergoeding en op rechtszaken. WPATH en AAP versterken elkaar circulair: SOC8 verwijst naar AAP, AAP verwijst naar SOC8. Beide groepen presenteren elkaar als onafhankelijk steunbewijs voor dezelfde aanbevelingen.

Vergelijking met Europa

Europese pediatrische verenigingen hebben minder geunifieerd gereageerd. De Royal College of Paediatrics and Child Health (UK) heeft zich na Cass aangepast. De Nederlandse Vereniging voor Kindergeneeskunde heeft tot heden niet zo expliciet afstand genomen, ondanks toenemend Europees verzet tegen affirmatieve zorg bij minderjarigen.

Zie ook: Endocrine Society, lobby versus wetenschap. Extern: Cantor rebuttal AAP.